جهت روئیت مقاله زیر به زبان اصلی،  به قسمت زبان انگلیسی سایت مراجعه فرمائید.

چگونه استانداردهای ایزو گسترش پیدا کردند؟استاندارد های ایزو بر طبق اصول زیر گسترش پیدا کرده اند:

-     توافق عام

منافع ایزو در تولیدکنندگان، فروشندگان و مصرف کنندگان، گروه های مصرف کننده ، تست آزمایشگاه ها، دولت ها، مهندسی حرفه ای،سازماندهی تحقیقات مورد نیاز است.

 -        گسترش صنعت

راه حل های جهانی برای راضی کردن مشتری و  صنایع

سه فاز مهم زیر در پروسه گسترش استانداردهای ایزو وجود دارد:

1.     نیاز به استاندارد معمولا به وسیله بخش صنعت بیان شده است، که این احتیاج با هر فرد ملی ارتباط برقرار میکند . دومین پیشنهاد کردن آیتم های کاری جدید به ایزو  برای کامل بودن آن. یکبار احتیاجات استاندارد تشخیص داده می شود و به طور رسمی موافقت می شود، اولین فاز شامل تعریف اسکوپ های فنی آینده استاندارد می باشد. این فاز معمولا در گروه های کاری انجام می شود ، که شامل تخصص های فنی از کشورهای علاقمند در امر آن موضوع می باشد

2.     یکبار توافق بر اینکه کدامیک از جنبه های تکنیکی در استاندارد آورده شود است، دومین فاز در طی کشورهایی که راجع به جزئیات خصوصیات  استاندارد مذاکره     می کنند وارد می شود..

3.     فاز آخر شامل تصویب رسمی  نتایج طرح استاندارد بین المللی می باشد. ( پذیرش ضوابط  تصویب را به وسیله 2 یا 3 عضو ایزو که به صورت فعال در گسترش فرآیند استاندارد شرکت دارند تصریح می شودو تصویب به وسیله 75% از اعضاء که رای  می دهند انجام می شود.

همچنین انتشار مدارک موقتی در سطوح مختلف فرآیند استانداردسازی امکان دارد.

بیشتر استاندارد ها نیازمند تجدید نظر دوره ای می باشند.

ترکیب چندین فاکتور باعث خارج از روز شدن استاندارد می شود: تغییرات فنی، روش ها و مواد جدید، نیازمندی های کیفیتی وایمنی جدید. برای تطابق استاندارد با این فاکتورها ایزو قانون عمومی را بنا نهاده است که در آن تمامی استانداردهای ایزو باید هر 5 سال یکبار مورد تجدید نظر قرار بگیرند. در هنگام لزوم لازم است که استاندارد زودتر از زمان یاد شده اصلاح شود.

تا کنون ایزو بیشتر از 16000 استاندارد بین المللی بدست آورده است،